@article {
author = {shokrollahi, Nader},
title = {نقش فلسفه اسلامی در انقلاب مشروطه},
journal = {معارف عقلی 45 ، پاییز و زمستان 1401},
volume = {17},
number = {2},
pages = {109-123},
year  = {2022},
publisher = {Imam Khomeini Educational and Research Institute},
issn = {2008-2126},
eissn = {2981-1708},
doi = {10.22034/maarefeaqli.2025.2021395},
abstract = {One of the most important social events in the lives of Iranians in the contemporary era is the Constitutional Revolution. The main question of this article is whether, in this revolution which sought to control political power, common Islamic philosophy played a role or not. This question is based on the assumption that any social transformation or change to stabilize and sustain itself requires prior theorizing or ex post theories. In Iran at that time there was, at least, three intellectual tendencies: first, Islamic philosophy, second, Western ideas expressed by those educated in the West, and third, Islamic jurisprudence. The answer to whether Islamic philosophy played a role in these developments, based on historical references, is that this philosophy did not play a role in this event. This role was assumed by some Western scholars and some jurisprudents, such as Naieni with his book Alert the nation (tanbih-al-Ummah) and Tanziah-al-Mellah. The reason for this absenteeism is the weakness of practical wisdom in Islamic philosophy and also the inattention of Muslim philosophers in this period to social issues. So, the importance of this discussion lies in paying attention to the historical experiences of intellectual movements and learning from mistakes.},
keywords = {transcendental wisdom, Qajar period, Islamic philosophy, Constitutionalism, Naieni, },
title_fa = {نقش فلسفه اسلامی در انقلاب مشروطه},
abstract_fa ={یکی از رویدادهای مهم اجتماعی در زندگی ایرانیان در دوره معاصر، انقلاب مشروطه است. پرسش اصلی این نوشته آن است که آیا فلسفه اسلامی رایج، در این انقلاب که درپی مهار قدرت سیاسی بود، نقشی داشته است؟ این پرسش مبتنی بر یک پیش¬فرض است که هر تحول و تغییر اجتماعی برای تثبیت و تداوم خود نیازمند نظریه¬پردازی پیش از وقوع یا نظریه‌های پسینی است. دست‌کم سه جریان فکری در ایران آن دوره حضور دارند؛ اول فلسفه اسلامی، دوم اندیشه¬های غربی که توسط تحصیل¬کردگان در غرب بیان می¬شد و سوم فقه اسلامی. پاسخ به این‌که آیا فلسفه اسلامی نقشی در این تحولات داشت یا خیر، به روش استنادات تاریخی این است که این فلسفه، نقشی در این رویداد نداشت. این نقش را بعضی تحصیل¬کردگان غربی و برخی مراجع فقهی، مانند نائینی با کتاب تنبیه‌الامه و تنزیه‌المله، بر عهده داشتند. دلیل این غیبت، ضعف حکمت عملی در فلسفه اسلامی و بی¬توجهی فیلسوفان مسلمان در این دوره به مسائل اجتماعی است. اهمیت بحث از لحاظ توجه به تجربه¬های تاریخی جریان‌های فکری و درس گرفتن از اشتباهات است},
keywords_fa = {حکمت متعالیه ,دوره قاجار ,فلسفه اسلامی ,مشروطیت ,نائینی ,},
url = {https://maarefeaqli.nashriyat.ir//node/2021395},
eprint = {https://maarefeaqli.nashriyat.ir/sites/maarefeaqli.nashriyat.ir/files/article-files/2021395-1782891621.pdf}
}