<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معارف عقلی</JournalTitle>
                <Issn>2008-2126</Issn>
                <Volume></Volume>
                <Issue></Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2026</Year>
                    <Month>07</Month>
                    <Day>01</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>نگرشى کلى به فرهنگ‌نامه‌نویسى / سید ابراهیم موسوی</VernacularTitle>
            <FirstPage></FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">364</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                            </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2026</Year>
                    <Month>07</Month>
                    <Day>01</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">فرهنگ نامه شاید کاربردى ترین کتاب مرجع براى متخصصان و دانشوران است.  کتابهاى مرجع دو دسته اند؛ یا اطلاعات مستقل ارائه مى دهند و یا اطلاعات  مربوط به متن خاص را به یاد مى آورند. از دسته اول برخى مفصل هستند که به  آنها دائره المعارف مى گوییم و برخى فقط کلمه را توضیح مى دهند که  آنها را فرهنگ لغت مى نامیم. فرهنگ نامه حد وسطى بین آنهاست و فواید هر دو  را با هم دارد، به این جهت مهم تر از بقیه محسوب مى شود.
فرهنگ نامه، با تمام فواید آن، کارى سخت و دقیق است و از زمان پیدایش تا  به حال بر دامنه استفاده از آن، در شکلها و قالبهاى متفاوت افزوده شده  است. توجه فرهنگ نویسان به عرضه بهتر، دقیق تر و مناسب تر باعث شده که  ارائه فرهنگ نامه ها در کمیت و کیفیت، تنوع بیشترى داشته باشد.
در این مقاله، برخى از نکات مهم پیرامون فرهنگ نامه نویسى مورد بررسى  قرار گرفته، که عبارتند از: هدف از فرهنگ نامه نویسى، اجزاى اصلى  فرهنگ نامه، شیوه نگارش و عرضه، نظم مطالب، ترتیب مدخلها، تعریف و محتواى  آنها، مسایل و مشکلات فرهنگ نامه نگاری.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
