<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معارف عقلی</JournalTitle>
                <Issn>2008-2126</Issn>
                <Volume>1</Volume>
                <Issue>4</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2007</Year>
                    <Month>01</Month>
                    <Day>21</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>نخستین و بهترین تذکره عرفانی/ رضا شاکری</VernacularTitle>
            <FirstPage>155</FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">427</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                            </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2007</Year>
                    <Month>01</Month>
                    <Day>21</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">در باب عرفان و تصوف کتاب هاى پرشمارى نگاشته اند. در این بین کتابى که  به دست شیخ ابوعبدالرحمن سُلمى فراهم آمده، مزایایى دارد، که به لحاظ  کیفیت، گوى سبقت از همگنان خود ربوده است. اتقان متن، اختصار، فضاى کاملاً  عارفانه، سبک پردازش به این موضوع، غناى مؤلف از علوم روز، به خصوص حدیث و  تصوف، ویژگى هایى هستند که نگاشته سُلمى را بسیار مفید و جذاب مى سازد.  کتاب مزبور، نخستین کتاب در این موضوع نیز هست.
هرچند این اثر از آثار پیش از خود سود جسته، متأسفانه آن آثار از میان  رفته اند. در عظمت این کتابِ سترگ همین بس که عارف بزرگ، خواجه عبدالله  انصارى آن را پیش روى نهاده و براى شاگردان تدریس کرده است، و سپس انشائات  خود او گرد آورى و به جهان علم عرضه شد.
کتاب سلمى در موضوع رجال تصوف و عرفان، مستقیم یا غیرمستقیم در آثار پس  از خود رخ نموده است. مقاله پیش روى، به تحلیل و واکاوى این اثر مى پردازد؛  اثرى که نزد تصوف شناسان با عنوان طبقات الصوفیة اشتهار دارد.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تذکره</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">رجال تصوف</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">طبقات‌الصوفیه</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">آغاز تصوف</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">طبقه‌بندى صوفیه</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">زندگینامه عارف</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">وضعیت سلوکى سلوک عارف.</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
