@article {
author = {hatef, marzieh},
title = {بررسی تعارضات تفکر اومانیستی حلقه‌ی بهار با نظریه معیت وجودی در حکمت متعالیه},
journal = {معارف عقلی 47 ، پاییز و زمستان 1402},
volume = {18},
number = {2},
pages = {97-111},
year  = {2023},
publisher = {Imam Khomeini Educational and Research Institute},
issn = {2008-2126},
eissn = {2981-1708},
doi = {10.22034/maarefeaqli.2025.5002814},
abstract = {In the contemporary era, exposing the limitations of Western philosophy in explaining the truth of human nature is essential. Utilizing the resources of Transcendent Philosophy (Ḥikmat al-Muta'āliyah) to critique anthropocentric discourses is particularly valuable.

The modernist humanist outlook, exemplified by the Bahār Circle, positions humanity as the center of the universe, promoting a pluralistic concept of God and making divinity dependent on human interpretation. In contrast, the theory of Existential Concomitance, based on Ṣadr al-Muta'allihīn's principles, establishes God as the axis of existence, emphasizing the unity of existence (waḥdat al-wujūd) and gradation (tashkīk) in divine manifestations.

This study analyzes the conflict between the Bahār Circle's anthropocentrism and Islamic philosophy's theo-centrism. It argues that the Bahār Circle's adherence to Western schools leads to serious epistemological, doctrinal, political, and social challenges, whereas Ṣadr al-Muta'allihīn's theory demonstrates complete coherence with religious foundations and the objectives of the Islamic Revolution. Using a descriptive-analytical method, this article examines both perspectives and their implications.},
keywords = {humanism, Bahār Circle, Existential Concomitance, transcendent philosophy, Sadr al, },
title_fa = {بررسی تعارضات تفکر اومانیستی حلقه‌ی بهار با نظریه معیت وجودی در حکمت متعالیه},
abstract_fa ={در عصر کنونی آشکارسازی محدودیت¬های فلسفه غرب در تبیین حقیقت انسان امری ضروریست. در این راستا استفاده از ظرفیتهای حکمت متعالیه جهت نقد گفتمان¬های انسان محور راهگشاست. نگاه اومانیستی مدرن و به تبع آن نگرش حلقه¬ی موسوم به بهار، به عنوان یک رویکرد فلسفی، انسان را محور عالم قرار می‌دهد و قائل به تکثر در مفهوم خدا و وابستگی معنای الوهیت به انسان است. در مقابل، نظریه معیت وجودی حق، بر اساس مبانی فلسفی صدرالمتالهین، خدا را محور هستی دانسته و بر یگانگی حقیقت هستی و تشکیک در ظهورات حق تأکید دارد. در این پژوهش ضمن تبیین مبانی فکری این دو دیدگاه، به تحلیل تقابل انسان‌محوری حلقه‌ی بهار با خدامحوری فلسفه اسلامی می¬پردازد و بیان می¬دارد که حلقه‌ی بهار به جهت پیروی از مکاتب غربی، با چالش‌های جدی در عرصه¬های مختلف معرفت¬شناختی، اعتقادی، سیاسی و اجتماعی مواجه است، در حالی که نظریه صدرالمتالهین انسجام کاملی با مبانی دینی و اهداف انقلاب اسلامی دارد. مقاله‌ی پیش‌رو که به روش توصیفی- تحلیلی تنظیم شده است تلاش دارد تا این دو نگرش را تحلیل کرده و پیامدهای آنها را بررسی نماید.},
keywords_fa = {اومانیسم ,حلقۀ بهار ,معیت وجودی ,حکمت متعالیه ,صدرالمتالهین ,},
url = {https://maarefeaqli.nashriyat.ir//node/5002814},
eprint = {https://maarefeaqli.nashriyat.ir/sites/maarefeaqli.nashriyat.ir/files/article-files/5002814-1792510468.pdf}
}