مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) 2026 07 01 بررسی تعارضات تفکر اومانیستی حلقه‌ی بهار با نظریه معیت وجودی در حکمت متعالیه 5002814 10.22034/maarefeaqli.2025.5002814 FA مرضیه هاتف 0009-0002-1650-701X Journal Article 2025 10 10 In the contemporary era, exposing the limitations of Western philosophy in explaining the truth of human nature is essential. Utilizing the resources of Transcendent Philosophy (Ḥikmat al-Muta'āliyah) to critique anthropocentric discourses is particularly valuable. The modernist humanist outlook, exemplified by the Bahār Circle, positions humanity as the center of the universe, promoting a pluralistic concept of God and making divinity dependent on human interpretation. In contrast, the theory of Existential Concomitance, based on Ṣadr al-Muta'allihīn's principles, establishes God as the axis of existence, emphasizing the unity of existence (waḥdat al-wujūd) and gradation (tashkīk) in divine manifestations. This study analyzes the conflict between the Bahār Circle's anthropocentrism and Islamic philosophy's theo-centrism. It argues that the Bahār Circle's adherence to Western schools leads to serious epistemological, doctrinal, political, and social challenges, whereas Ṣadr al-Muta'allihīn's theory demonstrates complete coherence with religious foundations and the objectives of the Islamic Revolution. Using a descriptive-analytical method, this article examines both perspectives and their implications. در عصر کنونی آشکارسازی محدودیت¬های فلسفه غرب در تبیین حقیقت انسان امری ضروریست. در این راستا استفاده از ظرفیتهای حکمت متعالیه جهت نقد گفتمان¬های انسان محور راهگشاست. نگاه اومانیستی مدرن و به تبع آن نگرش حلقه¬ی موسوم به بهار، به عنوان یک رویکرد فلسفی، انسان را محور عالم قرار می‌دهد و قائل به تکثر در مفهوم خدا و وابستگی معنای الوهیت به انسان است. در مقابل، نظریه معیت وجودی حق، بر اساس مبانی فلسفی صدرالمتالهین، خدا را محور هستی دانسته و بر یگانگی حقیقت هستی و تشکیک در ظهورات حق تأکید دارد. در این پژوهش ضمن تبیین مبانی فکری این دو دیدگاه، به تحلیل تقابل انسان‌محوری حلقه‌ی بهار با خدامحوری فلسفه اسلامی می¬پردازد و بیان می¬دارد که حلقه‌ی بهار به جهت پیروی از مکاتب غربی، با چالش‌های جدی در عرصه¬های مختلف معرفت¬شناختی، اعتقادی، سیاسی و اجتماعی مواجه است، در حالی که نظریه صدرالمتالهین انسجام کاملی با مبانی دینی و اهداف انقلاب اسلامی دارد. مقاله‌ی پیش‌رو که به روش توصیفی- تحلیلی تنظیم شده است تلاش دارد تا این دو نگرش را تحلیل کرده و پیامدهای آنها را بررسی نماید.