<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معارف عقلی</JournalTitle>
                <Issn>2008-2126</Issn>
                <Volume>10</Volume>
                <Issue>1</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2016</Year>
                    <Month>02</Month>
                    <Day>10</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>برهان نظم از دیدگاه شهید مطهری / محسن ابراهیمی</VernacularTitle>
            <FirstPage>7</FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">732</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                            </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2014</Year>
                    <Month>06</Month>
                    <Day>26</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">یکی از کهن ترین و مشهورترین برهان های اثبات خدا، برهان نظم است که هم در میان اندیشمندان مسلمان و هم در میان فیلسوفان غربی از آن بحث فراوان شده است.
استاد شهید مطهری نیز از جمله کسانی است که به نقد و بررسی این برهان می پردازد و تبیین جدیدی بر اساس نظم غایی از این برهان ارائه می دهد. تعریف نظم بر اساس توجه و برگزیدن غایت و تبیین دقیق آن در افعال الهی و قراردادن آن در برابر تصادف ـ و نه هرج و مرج ـ و سپس استدلال از این راه بر علم و شعور ناظم، نتیجه دیدگاه شهید مطهری در این زمینه است. بیان وی که روشی ممتاز از سایر تقریرات برهان نظم است، توانایی پاسخ به اشکال های گوناگونی را دارد و مقاله پیش رو در پی تبیین این دیدگاه است.
&amp;nbsp;</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
