رابطه دعا با قضا و قدر از ديدگاه ابن‌عربي / هادي تركمني

  • user warning: Table 'maarefeaqli.nashriyat.ir.nodewords' doesn't exist in engine query: SELECT * FROM nodewords WHERE type = 5 AND id = 717 in D:\WebSites\nashriyat.ir\sites\all\modules\nodewords\nodewords.module on line 945.
  • user warning: Table 'maarefeaqli.nashriyat.ir.nodewords' doesn't exist in engine query: SELECT * FROM nodewords WHERE type = 5 AND id = 713 in D:\WebSites\nashriyat.ir\sites\all\modules\nodewords\nodewords.module on line 945.

 

چکيده

از بحث‌هاي مهم معرفتي که تأثير بسزايي در نگاه انسان به هستي و چگونه زيستن او دارد، مسئله قضا و قدر و رابطه آن با افعال انسان است. با توجه به اينکه قضا و قدر، علم پيشين الهي به اشيا و افعال انسان، تعيين مقادير و خصوصيات آنها، و ضرورت و قطعيت يافتن آنها از سوي خداوند است؛ چه نسبتي بين دعا و درخواست از خداوند متعال با قضا و قدر الهي وجود دارد؟ از نظر ابن‌عربي اين نسبت در قالب مطالب زير تبيين مي‌شود:

1.         دعا جزئي از قضاي الهي بوده و با فقر ذاتي انسان در ارتباط است.

2.        فيض و عطاياي الهي بر بندگان بر اساس اراده و مشيت حق‌تعالي و با توجه به استعداد و اقتضاي عين ثابت انسان است.

3.        بر اساس تقسيم‌بندي عطاياي الهي و دعاي بندگان، پاره‌اي از عطاياي الهي مشروط به دعا است و انسان بدون دعا و درخواست به اين نوع از عطايا نمي‌رسد.

کليدواژه‌ها

 قضا و قدر، دعا، عطايا، اعيان ثابته، ابن‌عربي.