یکى از مباحث پیچیدۀ کلامى و حدیثى، موضوع رجعت است. رجعت از وقایعى است که پس از ظهور حضرت حجتM و تشکیل حکومت شریفۀ وى اتفاق مىافتد و بنابر احادیث صحیح و ادعیۀ مأثور، مؤمنان خالص و کفار محض برای پاداش و عذاب دنیوى برانگیخته مىشوند. دربارۀ مدت و کیفیت این واقعه و افراد محشور در آن اختلاف است.
هدف از پژوهش پیش رو، نقد و بررسی مسئلۀ رجعت از دیدگاه متأخران و پاسخ به شبهاتی است که دراین باره وارد شده است. این نوشتار، نخست درپی اثبات رجعت با ارائۀ دلایل عقلی است؛ سپس به بررسی عقلی دیدگاه های مربوط به مادی یا مثالی بودن بدن هنگام رجعت و دلایل آنها می پردازد.
یکى از مباحث پیچیدۀ کلامى و حدیثى، موضوع رجعت است. رجعت از وقایعى است که پس از ظهور حضرت حجتM و تشکیل حکومت شریفۀ وى اتفاق مىافتد و بنابر احادیث صحیح و ادعیۀ مأثور، مؤمنان خالص و کفار محض برای پاداش و عذاب دنیوى برانگیخته مىشوند. دربارۀ مدت و کیفیت این واقعه و افراد محشور در آن اختلاف است.
هدف از پژوهش پیش رو، نقد و بررسی مسئلۀ رجعت از دیدگاه متأخران و پاسخ به شبهاتی است که دراین باره وارد شده است. این نوشتار، نخست درپی اثبات رجعت با ارائۀ دلایل عقلی است؛ سپس به بررسی عقلی دیدگاه های مربوط به مادی یا مثالی بودن بدن هنگام رجعت و دلایل آنها می پردازد.
کلیدواژه ها
امکان عقلی رجعت، بدن مثالی، تعلیم همگانی، قسر دائمی و اکثری، معاد جسمانی، نفوس کلّیه.
